ತಾಜ್ ಮಹಲ್

ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ

ಇದೀಗ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ;

ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ಒಂದು ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು “ತೇಜೋ ಮಹಾಲಯ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿ, ಅದರ ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ಕೋರಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ಅರ್ಜಿಯ ಮೇಲೆ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಪುರಾತತ್ವ ಸರ್ವೇಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆ (ASI) ಗೆ ನೋಟಿಸ್ ಜಾರಿ ಮಾಡಿದೆ.

ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು:

ತಾಜ್ ಮಹಲ್ 17ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊಘಲ್ ಸ್ಮಾರಕವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಆಗ್ರಾದಲ್ಲಿ ಯಮುನಾ ನದಿಯ ಬಲದಂಡೆಯಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು 1983ರಲ್ಲಿ ಯುನೆಸ್ಕೋ ವಿಶ್ವ ಪರಂಪರೆಯ ತಾಣವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಮೊಘಲ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಷಹಜಹಾನ್ ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮುಮ್ತಾಜ್ ಮಹಲ್ (ಅರ್ಜುಮಂದ್ ಬಾನೋ ಬೇಗಂ) ನೆನಪಿಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಇದರ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯವು ಸಾ.ಶ 1632 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಸಾ.ಶ 1648 ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು.
ಮೊಘಲ್ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನು “ರೌಜಾ-ಇ-ಮುನವ್ವರಾ” (ಬೆಳಗಿದ ಸಮಾಧಿ) ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಪ್ರಧಾನ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿಯಾಗಿ ಉಸ್ತಾದ್ ಅಹಮದ್ ಲಾಹೋರಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು.
ಈ ಸ್ಮಾರಕ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಜಮೀನನ್ನು ಅಂಬರ್‌ನ ಮಿರ್ಜಾ ರಾಜಾ ಜೈ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಷಹಜಹಾನ್ ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದನು.
ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು: ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ಮೊಘಲ್ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಪರಾಕಾಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಪರ್ಷಿಯನ್, ತೈಮುರಿದ್ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಮುಖ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ:

ಈ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನು ಬಿಳಿಯ ಮಕ್ರಾನಾ ಅಮೃತಶಿಲೆ ಬಳಸಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಇದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ದ್ವಿಪಾರ್ಶ್ವ ಸಮ್ಮಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಇದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚಾರ್‌ಬಾಗ್ ಉದ್ಯಾನವನದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಇದರ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಖುರಾನ್‌ನ ಕ್ಯಾಲಿಗ್ರಫಿ (ಕುಶಲಬರಹ) ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ.
ಇದು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ವಿನ್ಯಾಸದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಇದು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಪಿಯೆಟ್ರಾ ದುರಾ (Pietra dura) ಎಂಬ ಅಲಂಕಾರಿಕ ತಂತ್ರವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಅಮೃತಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಿ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಹೂವಿನ ಮತ್ತು ಜ್ಯಾಮಿತೀಯ ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮಂಗಲ್ ಪಾಂಡೆ ಅವರ ಜನ್ಮ ದಿನಾಚರಣೆ

ಇತಿಹಾಸ

ಇದೀಗ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ:

ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ಮಹಾನ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ ಮಂಗಲ್ ಪಾಂಡೆ ಅವರ ಜನ್ಮ ದಿನಾಚರಣೆಯಂದು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಂಗಲ್ ಪಾಂಡೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ:

ಇವರು 19 ಜುಲೈ 1827 ರಂದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಬಲ್ಲಿಯಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಾಗ್ವಾ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಹಾರ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು.
ಇವರು ತಮ್ಮ 22 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿದರು ಮತ್ತು 34 ನೇ ಬಂಗಾಳ ನೇಟಿವ್ ಇನ್‌ಫೆಂಟ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ದಂಗೆಯ ಕಿಡಿ: ಬ್ರಿಟಿಷರು ಹೊಸದಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ‘ಎನ್‌ಫೀಲ್ಡ್ ರೈಫಲ್’ನ ಕಾರ್ಟ್ರಿಡ್ಜ್‌ಗಳನ್ನು (ಮದ್ದುಗುಂಡುಗಳು) ಬಂದೂಕಿಗೆ ತುಂಬುವ ಮೊದಲು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಚ್ಚಿ ತೆಗೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆ ಕಾರ್ಟ್ರಿಡ್ಜ್‌ಗಳಿಗೆ ಹಸು ಮತ್ತು ಹಂದಿಯ ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಸವರಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಹರಡಿತು.
ಇದು ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಿಪಾಯಿಗಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ತೀವ್ರ ಆಘಾತವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಂಗಲ್ ಪಾಂಡೆ ಇದನ್ನು ಬಳಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು 29 ಮಾರ್ಚ್ 1857 ರಂದು ಬ್ಯಾರಕ್‌ಪೋರ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಾರ್ಜೆಂಟ್ ಮೇಜರ್ ಮೇಲೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ದಂಗೆಯ ಮೊದಲ ಕಿಡಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದರು.
ಅವರ ಈ ಕೃತ್ಯವು 1857 ರ ದಂಗೆಗೆ ನಾಂದಿಹಾಡಿತು, ಇದನ್ನು ಸಿಪಾಯಿ ದಂಗೆ ಅಥವಾ ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸೇನಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ಎದುರಿಸಿದ ಪಾಂಡೆ ಅವರನ್ನು 8 ಏಪ್ರಿಲ್ 1857 ರಂದು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಅವರ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ ಅನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಯಿತು.
ದಂಗೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳು: 10 ಮೇ 1857 ರಂದು ಮೀರತ್‌ನ ಸಿಪಾಯಿಗಳು ದಂಗೆಯೆದ್ದರು ಮತ್ತು ಈ ಘಟನೆಯು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರವ್ಯಾಪಿ ಬಂಡಾಯವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ದೆಹಲಿಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೆರಳಿದ ಸಿಪಾಯಿಗಳು ವಯಸ್ಸಾದ ಕೊನೆಯ ಮೊಘಲ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಎರಡನೇ ಬಹದ್ದೂರ್ ಶಾನನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಾಂಕೇತಿಕ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು.
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1857 ರ ವೇಳೆಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಕೆಂಪುಕೋಟೆಯನ್ನು ಮರುವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಬಹದ್ದೂರ್ ಶಾನನ್ನು ರಂಗೂನ್‌ಗೆ ಗಡಿಪಾರು ಮಾಡಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು 1862 ರಲ್ಲಿ ನಿಧನನಾದನು.
ಅಂತಿಮ ಫಲಿತಾಂಶ: ಈ ದಂಗೆಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿತು. 1858 ರ ರಾಣಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾಳ ಘೋಷಣೆ ಹಾಗೂ 1858 ರ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಣಿಯು ನೇರ ಆಡಳಿತವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಗವರ್ನರ್-ಜನರಲ್ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿ ‘ವೈಸ್‌ರಾಯ್’ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಲಾರ್ಡ್ ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ಆದನು.

ಶಬ್ದಗಳ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯ (Museum of Word)

ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ

ಇದೀಗ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ:

ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವರು ಕೋಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ‘ಶಬ್ದಗಳ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯ’ (Museum of Word) ದ ಮೊದಲ ಹಂತವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು.

ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ:

ಇದನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಚಿವಾಲಯದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದೆ.
ಇದು ದೇಶದ ಮೊದಲ ಭಾಷಾ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯವಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ಶಬ್ದಲೋಕ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದು ಭಾರತದ 22 ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಮೌಖಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಚೀನ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮುದ್ರಿತ ಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಪಠ್ಯಗಳವರೆಗಿನ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯವು ಭಾಷೆಗಳ ಇತಿಹಾಸದ ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುವ ಒಂಬತ್ತು ಗ್ಯಾಲರಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಮಹತ್ವ: ಭಾಷೆಯನ್ನು ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಜೀವಂತ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವುದು ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಸಂವಿಧಾನದ ಎಂಟನೇ ಅನುಸೂಚಿ:

ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನದ ಎಂಟನೇ ಅನುಸೂಚಿಯು ಭಾರತ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಸಂವಿಧಾನದ ಭಾಗ XVII (Part XVII) ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ 343 ರಿಂದ 351 ನೇ ವಿಧಿಗಳು ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂಟನೇ ಅನುಸೂಚಿಯಲ್ಲಿರುವ 22 ಭಾಷೆಗಳು: ಅಸ್ಸಾಮಿ, ಬಂಗಾಳಿ, ಗುಜರಾತಿ, ಹಿಂದಿ, ಕನ್ನಡ, ಕಾಶ್ಮೀರಿ, ಕೊಂಕಣಿ, ಮಲಯಾಳಂ, ಮಣಿಪುರಿ, ಮರಾಠಿ, ನೇಪಾಳಿ, ಒಡಿಯಾ, ಪಂಜಾಬಿ, ಸಂಸ್ಕೃತ, ಸಿಂಧಿ, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಉರ್ದು, ಬೋಡೋ, ಸಂತಾಲಿ, ಮೈಥಿಲಿ ಮತ್ತು ಡೋಗ್ರಿ.
ಈ ಭಾಷೆಗಳ ಪೈಕಿ 14 ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮೂಲ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಸೇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ನಂತರದಲ್ಲಿ, 1967 ರಲ್ಲಿ ಸಿಂಧಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು, 1992 ರಲ್ಲಿ ಕೊಂಕಣಿ, ಮಣಿಪುರಿ ಮತ್ತು ನೇಪಾಳಿ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ 2003 ರ 92 ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮೂಲಕ ಬೋಡೋ, ಡೋಗ್ರಿ, ಮೈಥಿಲಿ ಮತ್ತು ಸಂತಾಲಿ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.

ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವ ಹಕ್ಕು

ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ

ಇದೀಗ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ:

ಕಾಕ್ರೋಚ್ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ (CJP)ಗೆ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅಥವಾ ಸಂಸತ್ ಭವನದ ಕಡೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಿತ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸಲು ಯಾವುದೇ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಕಾನೂನುಗಳು:

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದ 19(1)(a) ನೇ ವಿಧಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ, ಇದು ವಾಕ್ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಹಾಗೆಯೇ, ಸಂವಿಧಾನದ 19(1)(b) ನೇ ವಿಧಿಯು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಸಭೆ ಸೇರುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಮಂಜಸವಾದ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ.
ಷರತ್ತುಗಳು: ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ರಾಜ್ಯ ಪಟ್ಟಿಯ ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲು ಪ್ರತಿ ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನದೇ ಆದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಸುರಕ್ಷಾ ಸಂಹಿತೆಯ (BNSS) ಸೆಕ್ಷನ್ 163 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಾಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ.
ಆದರೆ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಅಥವಾ ಹಿಂಪಡೆಯಲು, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಅಪಾಯಗಳು ಅಥವಾ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸೂಕ್ತ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ.